Yazar, İbn Teymiyye ve İbn Kayyim’in açıklamalarından yararlanarak bazı insanların Kur’an’ı okuduğu hâlde onunla hidayet bulamaması meselesini ele alıyor.
Nasları hevesleri veya önceden benimsenmiş görüşleri desteklemek için kullanmanın karşısına; samimi bir yönelişi, hakikati aramayı ve vahiy karşısında tevazuyu koyuyor.